Na een denderende overwinning van Wilders en de PVV bij de Tweede Kamer verkiezingen 2023 is links Nederland in opperste verwarring en paniek. Veel mensen willen emigreren lees ik, maar meestal loopt dat niet zo’n vaart bij degenen die hun vertrek met veel gevoel voor drama aankondigen. Overigens zijn er, voor degenen die wel op Wilders hebben gestemd, ook al genoeg redenen om Nederland te verlaten. Het kon nog wel eens erg stil worden daar in dat donkere natte Nederland!

Op de Nederlandse televisie is er een populair programma met de naam ‘Ik vertrek’. Het is een serie reportages waarin Nederlanders die hun geluk in het buitenland beproeven met de camera worden gevolgd. Ik kan me niet geheel aan de indruk onttrekken dat het succes van dit programma grotendeels te danken is aan voornamelijk honkvaste Nederlanders die, gehuld in joggingpak, chips vretend en bier drinkend op de IKEA bank, de onvermijdelijke tegenslagen van de soms moedige en vaak naïeve emigranten als avondvullend leedvermaak beschouwen.

Omgekeerd hebben emigranten hun eigen schadenfreude, in de vorm van de Nederlandse media. Ver weg van het vaderland is het tegenwoordig geen sinecure om satire van het Nederlandse nieuws te onderscheiden. Een politicus die zich bedreigd voelt door reptielen, genderneutrale scholen waar jongetjes moeten zitten om te plassen, aanstootgevende schilderijen die van de muur worden getrokken en gemeentes die gratis parkeren op Nederlandse feestdagen afschaffen omdat het niet ‘inclusief’ genoeg zou zijn; het zijn slechts een paar voorbeelden van hoe de waanzin hoogtij viert in de huidige neurotische Nederlandsche samenleving. Daarnaast zijn er de jaarlijks terugkerende matpartijen rond een kinderfeest; Sinterklaasje kom maar binnen voor ’t gevecht! Voeg daaraan toe het weer, dat meestal zwaar ruk is, de Nederlandse regelzucht en het feit dat zo’n beetje alles wat je doet zwaar belast wordt door een incapabele overheid, en je snapt waarom de meeste emigranten nooit meer terug naar Nederland willen gaan. Geert of geen Geert.

Wellicht kunnen we op sociale media dan wel wat positiefs over het vaderland vinden? Helaas. Waar woke is, is vuur. Nederlandstalig ‘X’ is een slagveld waar ultra-deugend Nederland de degens kruist met de wat minder deugenden. Het medium loopt over van mensen die zo verschrikkelijk woke, inclusief, klimaatbewust en genderneutraal zijn dat ze, om een punt te maken, met Vaderdag juist hun moeder een bosje biologisch geteelde bloemen zouden geven. Daarnaast wordt ‘X’ bevolkt door deugmenschen die met een stalen gezicht roepen dat men minder moet vliegen, maar die vervolgens zelf wel vrolijk instappen, ‘want dat vliegtuig gaat toch.’ En in plaats van dat ze dan met het schaamrood op de kaken ‘X’ via de achterdeur verlaten, verdedigen ze op Trumpiaanse wijze de onzin die ze verkopen. Vermakelijk is het trouwens wel.

Nu zou het natuurlijk zo kunnen zijn dat mijn langdurig verblijf in het buitenland de blik op wat er allemaal gebeurt in het vaderland wat vertroebelt. De media en het deugvolk op ‘X’ moeten zichzelf ook verkopen, en dat doe je natuurlijk niet met genuanceerde verhalen. Wellicht ben ik een slachtoffer van nostalgie? Misschien valt het in de realiteit allemaal wel mee? Een rondje appen met vrienden en bekenden in Nederland (geen Wilders stemmers, haast ik me te zeggen) helpt me snel uit de droom. De meeste antwoorden vallen in de categorie ‘ze zijn hier knettergek geworden’. Ook lees ik vaak ‘wees maar blij dat je hier weg bent.’ Anderen zijn milder, maar ‘het is er hier zeker niet leuker op geworden.’ Iemand wijst op het feit dat ik nou ook niet echt in een land woon waar het allemaal zo goed geregeld is. Dat klopt overigens; Thailand is, afgezien van een leuk vakantieland, een volslagen absurd land waar je om geestelijk gezond te blijven het beste iedere vorm van logica af kunt zweren. Daar staan dan wel weer een heleboel leuke dingen tegenover. Daarnaast heb ik zelf voor Thailand gekozen en dan moet je niet zeuren, want ‘dan ga je maar terug naar je eigen land.’ En dat moeten we koste wat kost zien te voorkomen natuurlijk. Geert of geen Geert.

Gelukkig hebben degenen die Nederland voorgoed vaarwel hebben gezegd weinig meer met de Nederlandse regeltjes te maken. Een uitzondering daarop is de tegenwoordig 10-jaarlijkse paspoort verlenging. In principe kan dit eenvoudig via de Nederlandse ambassade geregeld worden, ware het niet dat er ook een recente pasfoto aangeleverd moet worden. En die moet aan wat eisen voldoen. Het vier pagina’s tellende document met ‘acceptatiecriteria’ voor die foto van postzegelformaat heeft al menig buitenlands fotograaf tot opperste wanhoop gedreven. Een pasfoto als symbool voor de regelstaat.

In 1982 zong het Goede Doel al: ‘en ik wil weg uit Nederland, want hier krijg ik het benauwd.’ In 41 jaar tijd is het er niet beter op geworden. Ieder weldenkend mens zou zich in ieder geval af moeten vragen of het leven in Nederland nog wel zo leuk is vandaag de dag, maar afgezien daarvan raad ik iedereen sowieso aan om een tijdje in het buitenland te wonen en te werken. Je kunt later altijd weer terug naar Nederland, al is er wel een grote kans dat het land tegen die tijd dusdanig woke geworden is dat je bij terugkeer aan mag sluiten in de rij met asielzoekers. Wonen in het buitenland verbreedt je horizon en creëert zelfreflectie. En, een beetje afhankelijk van de gekozen locatie; het is vaak avontuurlijk met nieuwe mensen, smaken, geuren en kleuren, waar men in Nederland niet tegenop kan immigreren. Uiteindelijk hangt het er vooral vanaf wat je er zelf van maakt natuurlijk. Toch zijn er wel wat dingen waar je je bewust van moet zijn als emigrant. Zeker als je uit het tegenwoordige Nederland komt.

Emigreren is een beetje als stoppen met roken. Hoe harder men het van de daken schreeuwt, hoe minder ervan terechtkomt. Mensen die met succes gestopt zijn met roken hebben vaak op een goede dag gewoon, zonder aankondiging, hun pakje sigaretten in de afvalbak geflikkerd, en waren er klaar mee. Zo werkt het ook met emigreren. Ga er niet mee dreigen als iets je niet aanstaat, zodat je dan weer in typisch Nederlandse discussies terecht komt met vragen zoals ‘maar denk je dan dat het daar beter is?’ Nee, gewoon de koffer pakken, wegwezen, en de achterblijvers een kaartje sturen. Vooral niet gaan Tweeten, want dan krijg je deugend Nederland weer over je heen over die vliegreis.

Lang voordat schrijver Arthur van Amerongen neerstreek in zijn geliefde Algarve bracht ene Manfred de Graaf er nogal wat tijd door. Wijlen Manfred, beter bekend als dokter Hans Lansberg uit de serie ‘Zeg ‘ns Aaa’, stond erom bekend daar dat hij – vaak met een flinke slok op want hij spuugde er niet in – andere Nederlanders er regelmatig op wees dat zij ‘de ambassadeurs van Nederland’ waren. Na meer dan 25 jaar buiten Nederland doorgebracht te hebben kan ik bevestigen: dronken Manfred had gewoon gelijk! Als je als minderheid iets flikt in het buitenland, dan breng je dus niet alleen jezelf maar meteen een hele bevolkingsgroep in diskrediet! Want dan is het niet meer ‘die man of vrouw’ zoals thuis, maar ‘die Nederlander’ of ‘die buitenlander’. Kortom, in het buitenland ben je gewoon ‘anders’ en kun je maar beter bereid zijn altijd een stapje extra te zetten. Daar moet je niet te veel bij nadenken. Ga ook geen ‘discriminatie’ schreeuwen zoals men dat in Nederland gewend is. In het buitenland is de kans erg klein dat je als slachtoffer aan mag schuiven in de nationale talkshows om daar je verhaal te doen. Als voorbeeldige emigrant draag je gewoon de lusten en de lasten zonder daar verder over te zeuren.

De Nederlandse overheid wringt zich in allerlei bochten om maar vooral niet van ongelijke behandeling beticht te kunnen worden. In het buitenland werkt dat wel eens anders. Zo riep de Thaise minister voor volksgezondheid eens dat ‘die vieze Westerse toeristen’ verantwoordelijk waren voor het Corona virus, en dat buitenlanders die geen mondkapje droegen het land uitgeschopt zouden moeten worden. Sommige golfclubs en restaurants ontzegden buitenlanders dan ook de toegang tijdens corona. Alsof die besmettelijker waren. Er waren zelfs een paar busmaatschappijen die buitenlanders weerden. We mochten niet eens achterin de bus zitten. Xenofobie is niemand vreemd en maak dus niet dezelfde fout als woke Nederland, door te denken dat je enkel en alleen met een donker kleurtje gediscrimineerd kan worden. Ik waarschuw dus maar even voor het feit dat je in het buitenland mogelijk wat minder door de overheid en de media geknuffeld gaat worden dan de immigranten in Nederland.

Klimaatdrammers emigreren niet want die vliegen niet. Dat zeggen ze in ieder geval. Dus in theorie is de kans klein dat je Nederlandse klimaatactivisten tegenkomt in het buitenland. Maar via internet is er toch vaak contact met de al dan niet gehersenspoelde thuisblijvers. Wees erop voorbereid dat ze vanaf hun voornoemde IKEA bank straks veel meer dan jij denken te weten over je nieuwe thuis, ook al zijn ze er nog nooit geweest. Droogte en hitte? Klimaatverandering! Regen en overstromingen? Klimaatverandering! Loslopende honden? Klimaatverandering! Vulkaanuitbarsting? Klimaatverandering! Smog? Klimaatverandering! Het is ook niet leuk natuurlijk om in Nederland financieel een poot voor het klimaat uitgedraaid te worden, en om publiekelijk aan de schandpaal genageld te worden voor het eten van een biefstuk of een weekendje Barcelona. Dus ergens begrijp ik wel dat ze hun strijd tot een soort van religie verheven hebben. Dat maakt het in hun beleving nog enigszins zinvol. Probeer er wat begrip voor te hebben.

Verder wens ik je heel veel succes met je emigratie! En wil de laatste Nederlander die het land verlaat het licht uitdoen? Da’s beter voor het klimaat! Geert of geen Geert.

Het leukste boek van 2023, ‘Gekheid op stokjes’, kun je hier bestellen! Verdere informatie kun je op deze website vinden.